“Don’t know what you got till it’s gone”....

Een tijd geleden bracht ik een ringetje weg voor reparatie dat ik al heel veel jaren draag en grote sentimentele waarde voor mij heeft-voor mij is die ring verbonden met mijn (overleden) oma. Ik betrapte mezelf er vandaag ook meerdere malen op hoe vaak ik even voelde aan de plek waar ik de ring normaal draag. En realiseerde ik me daardoor hoe vaak ik eigenlijk even connectie zoek met oma. Immers: die ring ís oma voor mij.

Having the attitude of gratitude: ik ben dankbaar voor die ring als symbool voor de connectie met m’n oma die (haar dood overstijgend) nog altijd een steun en inspiratiebron voor mij is.